kapitel3vonteil1


Kapitel III von Teil I 

De Morge im Büro isch zimli hektisch gsi. Min Chef isch guet gluunt si. Är het mich sogar gfrögt, ob ich nid z'müed zum schaffe seyg. Au är het wölle wüsse, wie alt mini Mueter worde isch. "Um die 60i" han ich gseit, will ich mich nid ha wölle irre. Dänn het är erliechteret uusgseh - ich weiss nid warum - als seyg die Sach da demit abgschlosse. Es het en Huufe Frachtbriefe gha, wo ich ha müesse dureluege. Bevor ich ga ässe bi, han ich mer d'Händ gwäsche. Ich gnüsses immer, mier am Mittag d'Händ z'wäsche. Am Abig isch das aber weniger aagnähm: D'Handtuechrolle isch dänn scho triefend nass. Ich ha mal min Chef da druf ufmerksam gmacht, aber är het gseit, das seyg verschmärzbar und us sinnere Sicht eher es Detail. 

Ich has Gebäude chli schpöter verlah als süscht, am halbi Eis, zäme mit em Emmanuel, wo i de Frachtabteilig schaffet. Vo eusem Gebäude us gseht mer ufs Meer. Mier sind churz uf de Schtägetritt schtah blibe, und händ de Schiff im Hafe zuegluegt. D'Sunne isch brännend heiss gsi. Wo mit Getöse en grosse Laschtwage cho isch, het de Emmanuel vorgschlage, dass mier chönted uufgumpe und mitfahre. Ich ha aagfange z'ränne. De Laschtwage, mitsamt Schtaubwulche, isch scho zimli wiit wäg gsi, und mier händ em en schöni Schtrecki müesse nacheseckle. Vo de Hitz und vom Grüsch vom Motor, wo vor eus brummt het, han ich mich betäubt gfühlt. Alles, was ich no beachtet ha, isch di entlang de Schtrass vorbiziehendi Szenerie gsi: All das Wasser, denäbe Krän, dunkli Schiffsrümpf, Schiffsmaschte wo am Horizont tanzed. Ich bi de erschti gsi, wo de Wage iigholt het. Ich ha mich mit eme grosse Schprung sicher uf d'Ladeflächi beförderet und am Emmanuel ufegholfe. Mier sind beidi usser Atem gsi und d'Erschütterige vom LKW uf de Holperpischte händ eus no me erschlage. De Emmanuel so glachet, das em fascht d'Luft wägblibe isch. 

Wemmer am Célesté sis Restaurant erreicht händ, simmer schweissüberschtrömt gsi. De Céleste isch wie immer näbet em Iigang gsi, mit sinnere Schürze, wo vom Buuch uusbüült worde isch, und sim wysse Schnurrbart. Är isch dänn übertribe fründlich zu mier gsi und het gseit "Hoffentlich gaht's dier nid allzu schlächt." Ich ha gseit "Nein." aber ich bi sehr hungrig gsi. Ich ha sehr schnäll gässe und am Schluss no en Kafi trunke. 

Dänn bin ich zu mier hei und ha chli gschlafe, wil ich zvil Wyy trunke gha ha. Nach em Uufwache han ich en Zigarette graucht, bevor ich ds Bett verlah ha. Ich bi schpat gsi und ha müsse ufs Tram seckle. 

Ich ha de ganz Namitag gschaffet. Äs isch sehr heiss gsi, und ich bi erliechteret gsi, am Aabig i de Chüeli am Hafe entlang zlaufe. De Himmel isch grüenlich gsi. Ich bi heigange, es paar Härdöpfel zum Süüde ga uufsetze. Ds Schtägehuus isch schtockfinschter gsi. Uf em Ufewäg bin ich fascht in alte Salamano inegloffe, wo uf em gliiche Schtock wohnt wie ich. Wie üblich het är sind Hund debi gha. Siit acht Jahr sind die beide unzertrännlich. Em Salamano sin Schpaniel isch en hässliche Hund mit ere Huutchrankheit gsi. D'Krätze, vermuet ich: Är hett Fläcke gha und all Haar verlore. Villicht will är mit sim Hund uf so ängem Ruum läbt, het de Salamano es ähnlichs Uussehe aagnoh: Sis schpärliche Haar isch dünn gworde und är het roti Möse im Gsicht. Und de Hund het die chrumm Gangart vo sim Herrli nachegmacht. Er het sini Schnauze immer nach füre gschtreckt und de Hals aagschpannt. Aber komischerwiis händ die beide sich ghasst. Zwei Mal am Tag, am ölfi und am sächsi, isch de alti Ma mit dem Hund ga laufe. Sit acht Jahr immer um die gliiche Zite und de gliich Wäg. Jede Tag cha me die beide i de "rue de Lyon" gseh, de Hund zieht sin Meischter mit aller Chraft, bis de Alti fascht schtürchlet. Dänn schlaht de Salamano de Hund und seit em alli mögliche wüeschte Näme. Vor Schreck git de Hund nache und laht sich zieh - Bis är d'Schläg und d'Flüech vergässe het und wieder Gas gitt. So gat das Tag für Tag. Sie lueget sich hasserfüllt a. Wenn de Hund bi nere Schtrasselatärne aahalte will, zieht ne de Salamano witer und de Hund laht en Schpur vo chline Tröpfli hinter sich zrugg. Aber wenn ers dänn i de Wonig macht, bedütet das wider Ärger. Sit acht Jahr. De Célesté seit da drüber, es seyg en unglücklichi Situation, "aber eigentlich cha niemer Wüsse, wie's im Grund gnoh würklich isch". 

Wo ich de Salamano im Schtägehuus gseh ha, het är grad uf sin Hund iigschroue: "Baschtard, lausige Baschtard!" usw. und de Hund het gwinslet. Ich ha gseit: "Schöne Abig!" aber de Alti het wiiterfluechet und mich gar nid bemerkt. Ich ha dänkt, ich frög en Mal, was de Hund eigentlich gmacht het. De Salamano hed nid gantwortet, sondern wiitergschroue. Ich ha's nid klar gseh, aber ich glaube, är het öppis am Halsband vom Hund verschtellt. Ich ha chli lüüter gredet, dass är mich kchört. Ohni sich umzdreie het de Salamano mit unterdrückter Wuet gseit: "Är schtaht immer im Wäg!". De Salamano isch d'Schtäge ufe, aber de Hund het sich nid guet zieh lah, är het alli Vieri vo sich gschtreckt. De Salamano het en Schtägetritt für Schtägetritt müesse ufelüpfe. 

Dänn isch en andere Ma vo de Schtrass här is Schtägehuus inecho, wo au uf em gliche Schtock wie ich wohnt. Im Quartier seit me über ihn, dass är en Zuehälter seyg. Aber wennt en frögsch, was är vo Bruef isch, seit är: "Lagerischt". Eis isch aber sicher: Är isch nid beliebt da. Darum redet er oft mit mier im Gang, oder bi mier i de Wonig, will ich ihm zuelose. Ich finde das, was är mängisch verzellt, ziemlich interessant. Also han ich kei Grund, nüt mit ihm z'tue ha z'wölle. Sin Name isch Raymond Sintès. Är isch chli und dicklich, mit ere Boxernase und isch immer aagleit wie en Snob. Au är het einisch über de Salamano gseit, es seyg en Schand. Är het mich gfrögt, ob ichs nid abscheulich fändi, wie de Alti mit sim Hund umgieng. Ich ha gseit: "Nei". Mier sind zäme d'Schtäge ufe. Dobe het är gseit: "Chömed Sie doch zu mier, ich ha Bluetwurscht und Wyy, dänn ässid mier zäme." Das het mich entzückt, dänn so han ich nid müesse choche. Darum han ich gseit "Danke vil mal!" 

Au är het ängi Platzverhältnis, en chlini Chuchi ohni Fänschter. Ich ha en pinkig-wysse Plastikrahme über sim Bett gseh, mit Fotos vo Schportler und nackte Fraue. Ds Bett isch nid gmacht gsi und de Ruum isch dräckig gsi. Är het en Öllampe aazündet. Är het i sinnere Täsche umegfummlte und en schtümperhafte Verband für sini rächti Hand gmacht. Ich ha ihn gfrögt, wie das passiert seyg. Är het gseit, är seyg in en Schlegerei verwicklet gsi. "Ich bi nid dä, wo Schwirigkeite suecht. Ich bi nid bösartig!", het är erklärt, "Ich bi nume e chli uufbrausend. Wo ich im Tram gsi bi, het eine grüeft ‘Chum us dim Tram, wenn du en Ma bisch’ I säge, ‘Bis ruhig, ich ha dier nüt gmacht.’ Dänn het är gseit, ich hetti kei Eier, ich seyg en Feigling. Dänn sind mer d'Sicherige durebrännt. Ich bi us em Tram und ha ihm gseit ‘Heb d'Schnurre, oder süscht git's en Fuuscht ufd Schnurre!‘. Är het gseit ‘Das würdi gärn gseh!‘. Also han ich em eis ghaue und är isch hinne use gfloge. Ich ha em wölle hälfe uufschtah, aber dänn het är mier vo unne nach ufe en Fuesstritt versetzt. Darum han ich en mit em Chnü gschlage und no em no es paar Schleg dezue gäh. Är het blüetet wie aagschtoche. Ich ha en gfrögt: ‘Hesch jetzt gnueg?‘ und är het gseit ‘Ja‘". 

De Sintès isch während em rede demit beschäftiget gsi, d'Bandage z'wickle und ich bi uf em Bett gsässe. "Gsehnd Sie: Äs isch nid min Fehler gsi: Är hets eso wölle, nid wahr?" het är erklärt und ich ha gnickt. Är het mir gseit:"Ich ha Sie wölle um en Gfalle bitte. Äs het mit däre Aaglägeheit z'tue. Ich dänke, Sie chönnted mier hälfe. Wenn Sie mier hälfed, sind mier Fründe für immer. Ich vergisse nie öpper, wo mier hilft." Will ich nüüt gseit ha, het är nachegfrögt, ob ich gärn möchti, das wier Fründe sind. Ich ha gseit, das seyg nid vo Belang. Das het ihn zfriedegschtellt. Är het d'Bluetwurscht vüregnoh und innere Pfanne brate und uf de Tisch gschtellt, zäme mit zwei Fläsche Wyy. Während är das gmacht het, het är keis Wort verlore. Mier händ aagfange z'ässe und är het die ganz Gschicht verzellt, am Aafang zögerlich: "Äs gaht - wie immer - um en Frau. Wier händ öppis mitenand gha. Ich ha ihre Läbensunterhalt zahlt und das het vill gchoschtet. De Typ, wo ich verprüglet ha, isch ihre Brüeder" Ich ha nüüt gantwortet. De Sintés het gseit, är wüssi, was me im Quartier über ihn verzelli, aber das seyg en dräckigi Lüg. Är heyg, wie jedermann, sini Prinzipie und schaffi imene Lagerhuus. "Guet" het är gseit "Mini Gschicht gaht no wiiter... Ich ha eines Tages usegfunde, dass si mich uusnutzt." Är heyg ihre immer gnueg Gäld zum Läbe gäh. Zwar nid luxuriös, aber gnueg; er heyg ihre d'Mieti zahlt und 20 F pro Tag fürs Ässe. "300 F für d'Mieti und 600 F fürs Ässe. Zwüschetdure au es Gschänkli, es paar Schueh oder so. Öppe 1000 F im Monat also. Aber das isch für die Dame nid gnueg gsi. Sie het immer gmotzt, das seygi nid gnueg. Ich ha gseit:‘Warum nimmsch nid en Teilziit-Schtell a? Das würd au mich entlaschte. Ich ha dier dä Monat es neus Chleid gchauft, ich zahl der d'Mieti und gib der 20 F pro Tag. Aber Du trinksch Kafi mit dine Fründinne. Du schänksch ne de Kafi und de Zucker. Unds Gäld chunnt alles vo mier. Ich behandle Dich guet, und du missbruchsch mis Vertraue.‘ Aber si het wiiterhin gseit, ds Gäld langi nid. Dänn han ich usegfunde, dass si mich betrügt." Är heyg en Lottozettel i ihrere Jagge gfunde und si heyg nid wölle säge, vo wo si s'Gäld für de Zettel gha het. Schpöter het är en Zettel vo mene Pfandleihhuus gfunde, wo bewiist, dass si zwei Armchetteli versetzt heyg, wo är nie gseh heyg. "Also han ich gwüsst, dass Betrug im Schpil isch." Är heyg ihre gseit, dass är nüüt mit ihre me ztue ha wöll. "Aber zerscht han ich ihre en Ohrfiige gäh und ihre gseit, was si isch. Z'einzige wo si interessiert, isch's Figge mit möglichscht villne Manne. Ich ha si gwarnt, einisch wärdi si bereue, dass si's sich mit mier verscherzt het." Sie heyg zwar ghüület, aber nume e chli. Är bereui hüt, dass är si damals nid schtercher beschtraft heyg. "Darum bruuch ich Ihre Rat." 

D'Lampe het grauchnet. De Sintés isch drum de Docht ga reguliere. Ich ha ihm wortlos zueglosst.Ich ha ganz allei eini vo de beide Fläsche Wyy trunke, und my Chopf het scho gsurrt. Wo ich mini Zigarettene uufbrucht ha, han ich sogar vom Raymond sine näh döffe. Es paar schpati Trams sind vorbbizoge, und nach ihne sind die letzschte Schtrassegrüsch verschtummt. De Raymond het aagfange wiiterrede. Was ihn uufregi, seyg, dass är "immer no chli geil uf sie" seyg. Aber är wölli ihr au en Lektion erteile. Sini erschti Idee seyg gsi, si in es Hotel z'locke und dänn d'Sitte-Polizei z'ruefe. D'Polizei würdi sii im Regischter mit em Vermerk "hwG" iiträge, als Frau mit "hüüfig wächselndem Gschlächtsverchehr" - also als gwöhnlichi Proschtituierti. Das hetti si sicher gergeret. Und är heyg Fründe im Milieu, wo si au uf di schwarzi Lischte setzt chönnted. Das seyg de Vorteil, wenn me Connections im Milieu heyg. Aber är wölli sie andersch beschtrafe. D'Schtraf müessi raffinierter sii... 

Är möchti mich drum um en Gfalle bitte. Aber bevor är mich frögi, wöll är wüsse, wie mini Meinig zu däre Affäre isch. Ich ha gseit, ich hegy kei Meinig, aber ich heyg all das ganz interessant gfunde. Ob ich au glaubi, dass sie ihn betroge heyg? Ich ha gseit, es gsegi so uus. Dänn het är mich gfrögt, ob ich nid au findi, dass sie beschtraft wärde muessi. Was würd ich tue, wenn ich ihn wäri? Ich ha ihm gseit, me chönn nie sicher si, was i söttige Fäll z'richtige sey, aber ich verschtündi sini Rachegfühl. Ich ha no en Schluck Wy gnoh, und de Raymond het sich en Zigi aazündet, während är aagfange het, sin Racheplan z'erkläre: Är wölli ihre en Brief schriibe: "En echte schliimige sentimentale Brief, wo ihre Schuldgfühl macht. Dänn chunnt si zrugg, schlaaft mit mier. Und grad bevor si chunnt, schpoiz ich ihre is Gsicht und schmeiss si use." 

Ich ha zuegschtumme, dass das kei schlächte Plan seyg. Dadurch wäri sie ganz schön gschtraft. Aber de Raymond het gseit, är fühli sich nid fähig, dä Brief z'schriibe, wo für sin Plan nötig seyg. Und genau das seyg de Punkt, wo ich ihm hälfe chönn. Ich ha nüüt gseit, und är het mich gfrögt, ob ich öppis de gäge heyg, de Brief jetzt für ihn z'schriibe. Ich ha "Nei" gseit. Är het sis Glas ii eim Zuug gleert und isch uufgschtande. Är het d'Täller und de Wurschträscht uf d'Siite gschobe, zum Platz mache zum Schriibe. 

Nachdäm är ds Wachstischtuech abgwüscht het, het är us eme Schrank näb em Bett karierts Papier füregnoh, dänn en chline rote Füllfäderhalter und es Tintefässli mit purpurner Tinte. Sobald är de Name vo de Frau erwähnt het, isch mer klar gsi, dass es Araberin isch. Ich ha de Brief gschribe. Ich ha ne chli unvorbereitet/unsorgfältig gschribe, aber mit de Absicht, de Raymond zfriedezschtelle, da ich ja kei Grund gha hetti, ihn nid zfriedeschtelle z'wölle. Dänn han ich luut vorgläse, was ich gschribe ha. De Raymond het rauchend zueglost, ab und zue het är au gnickt. "Lis es nomal, bitte" het är gseit. Är isch aaschinend entzückt gsi: "Das isch es! Das isch genau dä Brief, wo ich bruuche! Ich ha scho immer gwüsst, dass Du öppis im Chopf hesch!". Zerscht han ich fascht nid gmerkt, dass är mich duzt. Richtig gmerkt han ichs erscht, wo är mier kollegial uf'd Schultere gchlopfet het und gseit het: "Jetzt simmer Fründe, gäll?". Ich bi ruhig gsi und ha nomal gseit, es seyg mer nid wichtig, aber wenn är wöll, dänn seyg ich iiverschtande. 

Är het de Brief is Couvert gschteckt und mier händ zäme de Räscht vom Wyy gsoffe. Dänn hämmer es paar Minute wortlos graucht. D'Schtrass isch zimli ruhig gsi, nume es paar Mal sind vereinzlti Autos duregfahre. Ich ha gseit, dass es langsam schpat isch, und de Raymond het das au gfunde. "D'Zyyt isch hüt Abig schnäll dure" het är gseit. Und irgendwie het das gschtumme. 

Ich ha is Bett wölle, aber es isch so aaschträngend gsi, sich z'bewege. Ich ha vermuetlich truurig uusgseh, de Raymond het nämlich gseit: "Lah de Chopf nid hange". Zerscht han ich nid gwüsst, was de Raymond meint. Dänn het är gseit: "Ich ha vom Tod vo Dinnere Mueter gchört. Aber das het ja einisch müesse passiere." Das han ich au gfunde. Won ich uufgschtande bi, het de Raymond mini Händ sehr läbhaft gschüttlet und gseit, "unter Manne verschtaht me sich immer". 

Nachdäm är hinter mier d'Türe gschlosse het, bin ich e chli im Schtägehuus schta blibe. Ds ganze Gebäude isch ruhig wie es Grab gsi, en dunkle und füechte Gruch isch us de Tüüfe vom Schtägehuus uufgschtige. Ich ha nüüt gchört, ussert s'Bluet, wo i mine Ohre pocht het. Es Zyytli lang, han ich zueglost. Süscht isch alles schtill gsi. Bis bim Salamano de Hund het aagfange z'bälle. 

Kostenlose Homepage von Beepworld
 
Verantwortlich für den Inhalt dieser Seite ist ausschließlich der
Autor dieser Homepage, kontaktierbar über dieses Formular!